Twój koszyk
W koszyku nie ma jeszcze produktów
Ergonomia pracy ma znaczenie zarówno w biurze, jak i w magazynie, na budowie czy przy linii produkcyjnej. Każde z tych miejsc wygląda inaczej, ale problem pozostaje ten sam: ludzkie ciało źle znosi wielogodzinne siedzenie, stanie lub wykonywanie powtarzalnych ruchów. Dobrze przygotowane stanowisko, dopasowany sprzęt i wygodna odzież robocza pomagają ograniczyć ból pleców, przeciążenia oraz zmęczenie po całym dniu pracy.
Ergonomia zajmuje się dostosowaniem środowiska pracy do możliwości i potrzeb człowieka. Dotyczy nie tylko ustawienia fotela czy monitora, ale również narzędzi, maszyn, organizacji przestrzeni, odzieży oraz warunków atmosferycznych.
Jej celem jest ograniczenie ryzyka urazów i przeciążeń układu mięśniowo-szkieletowego, a jednocześnie poprawa komfortu oraz sprawności wykonywania obowiązków. W praktyce często sprowadza się to do kilku prostych decyzji: ustawienia ekranu na dobrej wysokości, zmiany pozycji w ciągu dnia, zastosowania sprzętu pomocniczego lub wyboru ubrania, które nie ogranicza ruchów.
Bóle pleców, kręgosłupa, nadgarstków i barków należą do najczęstszych przyczyn absencji chorobowej w Europie. Nie są wyłącznie skutkiem wieku. Często wynikają ze źle zaprojektowanego stanowiska, wymuszonej pozycji oraz powtarzanych codziennie niekorzystnych nawyków. Wielu takim problemom można zapobiec, często bez dużych inwestycji.
Fotel jest podstawowym elementem stanowiska osoby pracującej przy biurku. Sama obecność regulacji jednak nie wystarczy. Trzeba jeszcze z niej skorzystać i dopasować ustawienia do wzrostu oraz budowy ciała pracownika.
Podczas siedzenia warto zwrócić uwagę na kilka elementów:
Nawet najlepiej wyregulowany fotel nie zastąpi ruchu. Dobrze jest zmieniać pozycję co 30-45 minut. Krótki spacer, przeciągnięcie się lub kilka prostych ćwiczeń przez 2-3 minuty wystarczy, aby odciążyć plecy i pobudzić krążenie.
Górna krawędź ekranu powinna znajdować się na wysokości oczu lub nieznacznie poniżej. Takie ustawienie pozwala utrzymać lekkie pochylenie szyi, mniej więcej 15-20°, bez zadzierania głowy lub kierowania wzroku mocno w dół.
Monitor najczęściej ustawia się w odległości około 50-70 cm od oczu. Dokładna wartość zależy od wielkości ekranu, rozdzielczości oraz indywidualnego komfortu użytkownika. Tekst powinien być czytelny bez pochylania się w stronę monitora.
Przy pracy na dwóch ekranach sposób ustawienia zależy od częstotliwości ich używania. Jeżeli oba są wykorzystywane podobnie często, najlepiej umieścić je symetrycznie. Gdy drugi monitor pełni funkcję pomocniczą, może stać z boku pod kątem około 30-45°. Wielogodzinne siedzenie z głową stale skręconą w jedną stronę szybko daje o sobie znać bólem szyi i barków.
Przy regularnej pracy na laptopie trzeba zadbać o dodatkowe wyposażenie stanowiska. Jeżeli pracownik korzysta z laptopa przez co najmniej połowę dobowego wymiaru czasu pracy, zgodnie z przepisami BHP stanowisko powinno być wyposażone w stacjonarny monitor albo podstawkę podwyższającą ekran oraz zewnętrzną klawiaturę i mysz. Całodzienna praca na laptopie ustawionym bezpośrednio na biurku nie zapewnia prawidłowej pozycji ciała.
Klawiaturę należy ustawić na takiej wysokości, aby podczas pisania nadgarstki pozostawały proste. Nie powinny być mocno uniesione ani opuszczone. Przedramiona dobrze jest oprzeć swobodnie, bez unoszenia barków.
Mysz powinna znajdować się blisko klawiatury i możliwie blisko ciała. Ciągłe sięganie po nią wyprostowaną ręką zwiększa obciążenie barku, łokcia oraz nadgarstka. Niby drobiazg, ale po kilku godzinach pracy różnica staje się wyraźna.
Praca na budowie, w magazynie, logistyce lub przy produkcji wiąże się z innym rodzajem obciążeń niż praca biurowa. Najczęstsze problemy wynikają z podnoszenia ciężarów, skręcania tułowia, długotrwałego stania oraz wielokrotnego wykonywania tych samych ruchów.
Prawidłowa technika podnoszenia ładunków powinna być znana każdej osobie wykonującej pracę fizyczną. Pozwala zmniejszyć przeciążenie dolnego odcinka kręgosłupa i ograniczyć ryzyko nagłego urazu.
Im dalej ciężar znajduje się od tułowia, tym większy moment siły działa na kręgosłup. Dlatego nawet stosunkowo lekki przedmiot może mocno obciążać plecy, gdy jest trzymany na wyciągniętych rękach.
Limity dotyczące ręcznego podnoszenia i przenoszenia ładunków określają przepisy BHP. Wartości zależą między innymi od płci pracownika oraz tego, czy dana czynność jest wykonywana stale, czy tylko dorywczo.
| Rodzaj pracy | Kobiety | Mężczyźni |
|---|---|---|
| Praca stała | 12 kg | 30 kg |
| Praca dorywcza | 20 kg | 50 kg |
Za pracę dorywczą uznaje się podnoszenie wykonywane do 4 razy na godzinę i łącznie nie dłużej niż przez 1 godzinę w ciągu doby. Przy przenoszeniu ładunku na odległość przekraczającą 25 metrów lub podczas transportu pod górę obowiązują niższe wartości.
Wielogodzinne stanie obciąża organizm równie mocno jak siedzenie, choć skutki odczuwane są w innych miejscach. Najczęściej cierpią stopy, nogi i dolna część pleców. Problem pogłębia twarde podłoże, źle dopasowane obuwie oraz stanowisko ustawione na nieprawidłowej wysokości.
Na stanowiskach stojących pomocne są:
Wysokość blatu powinna uwzględniać nie tylko wzrost pracownika, ale również rodzaj wykonywanej czynności. Prace wymagające precyzji mogą wymagać ustawienia powierzchni nieco wyżej, natomiast zadania wykonywane z większą siłą zwykle wygodniej realizować na niższym blacie.
Odzież robocza jest często traktowana wyłącznie jako zabezpieczenie przed zabrudzeniem, chłodem lub innymi zagrożeniami. Tymczasem jej krój, materiał i dopasowanie mają bezpośredni wpływ na swobodę ruchów, temperaturę ciała oraz tempo narastania zmęczenia.
Za ciasne ubranie może utrudniać schylanie się, klękanie albo unoszenie rąk. Zbyt gruba i mało oddychająca odzież sprzyja przegrzewaniu, natomiast niewłaściwe zabezpieczenie przed chłodem zwiększa napięcie mięśni i pogarsza koncentrację. W obu przypadkach rośnie ryzyko błędów i urazów.
W ofercie Bezpiecznej Odzieży dostępna jest odzież robocza projektowana z uwzględnieniem ergonomii, między innymi spodnie z elastycznymi panelami, kurtki z konstrukcją ułatwiającą pełny ruch ramion oraz bazy termoaktywne dopasowane do różnej intensywności pracy.
Pracodawca ma obowiązek przeprowadzić ocenę ryzyka zawodowego dla każdego stanowiska. Obejmuje ona również zagrożenia ergonomiczne wynikające z wymuszonej pozycji, powtarzalności ruchów, ręcznego przenoszenia ładunków czy niedopasowania sprzętu do pracownika.
Ocena ryzyka ergonomicznego powinna uwzględniać:
W przeprowadzeniu analizy może pomóc specjalista BHP. Materiały i narzędzia dotyczące oceny obciążenia pracą są również dostępne na stronie Centralnego Instytutu Ochrony Pracy, w tym kalkulator ryzyka związanego z dźwiganiem ładunków.
Najprostszy sposób na wykrycie problemów to obejrzenie każdego stanowiska podczas normalnej pracy i rozmowa z pracownikami. Warto zapytać, które czynności powodują ból, drętwienie, zmęczenie lub dyskomfort. Osoba wykonująca dane zadanie codziennie zwykle szybko wskaże elementy, które utrudniają pracę.
Fotele z szerokim zakresem regulacji, biurka z regulowaną wysokością, ruchome ramiona do monitorów czy urządzenia pomagające w transporcie ładunków oznaczają dodatkowy wydatek, ale mogą ograniczyć liczbę przeciążeń i absencji. Sprzęt powinien być dobierany do realnych warunków na stanowisku, a nie wyłącznie na podstawie katalogowego opisu.
Nawet dobrze zaprojektowane stanowisko nie pomoże, jeśli pracownik nie wie, jak z niego korzystać. Krótkie szkolenie połączone z praktycznymi ćwiczeniami może pokazać, jak ustawić fotel, podnosić ciężary, zmieniać pozycję i reagować na pierwsze oznaki przeciążenia. W wielu przypadkach wystarczy 1-2 godziny konkretnego instruktażu.
Ubranie robocze powinno chronić, ale nie może krępować ciała. Przy zakupie warto sprawdzić nie tylko rozmiar i poziom ochrony, lecz także elastyczność materiału, rozmieszczenie szwów, wentylację oraz możliwość dopasowania warstw do temperatury.
Kilka krótkich przerw na ruch i rozciąganie w ciągu dnia często daje lepszy efekt niż jedna długa przerwa po wielu godzinach pracy w tej samej pozycji. Nie wystarczy jednak wpisać ich do regulaminu. Pracownicy powinni mieć realną możliwość odejścia od stanowiska i zmiany pozycji bez obawy, że zostanie to odebrane jako unikanie obowiązków.
Ergonomia nie polega na kupowaniu najdroższego fotela ani na wprowadzaniu skomplikowanych procedur. Największą różnicę często przynoszą proste działania: dopasowanie wysokości blatu, ustawienie monitora, ograniczenie skręcania tułowia, zastosowanie sprzętu pomocniczego i regularna zmiana pozycji.
Firmy, które świadomie organizują ergonomiczne miejsca pracy, mogą ograniczyć absencję, rotację oraz liczbę urazów związanych z przeciążeniem. Dla pracownika efekt jest jeszcze bardziej konkretny: mniejsze zmęczenie w ciągu dnia i większa szansa, że po zakończeniu zmiany wróci do domu bez bólu pleców, szyi czy nadgarstków.