Twój koszyk
W koszyku nie ma jeszcze produktów
Kask ochronny to podstawowy środek ochrony indywidualnej, którego nie powinno się wybierać przypadkowo. Inny model sprawdzi się na budowie, inny podczas pracy na wysokości, a jeszcze inny w zakładzie chemicznym lub przy instalacjach elektrycznych. Znaczenie mają nie tylko konstrukcja i sposób regulacji, ale też normy oraz dodatkowe oznaczenia umieszczone przez producenta.
W tym poradniku wyjaśniamy, jakie są rodzaje kasków ochronnych, czym różnią się poszczególne modele oraz jak odczytywać informacje znajdujące się na certyfikowanym kasku.
Praca na rusztowaniach, dachach, masztach czy konstrukcjach przemysłowych wiąże się nie tylko z ryzykiem uderzenia przedmiotem spadającym z góry. Podczas potknięcia lub upadku głowa może zostać uderzona również z boku. Z tego powodu klasyczny kask budowlany nie zawsze zapewnia wystarczającą ochronę.
Do prac na wysokości stosuje się kaski spełniające normę EN 12492. Modele zgodne z tą normą przechodzą testy odporności na uderzenia z różnych kierunków, w tym uderzenia boczne.
Kask wysokościowy powinien być wyposażony w czteropunktowy system retencji oraz pasek podbródkowy. Takie rozwiązanie ogranicza ryzyko zsunięcia się kasku podczas gwałtownego ruchu, zahaczenia o element konstrukcji lub upadku.
Kask zgodny wyłącznie z normą EN 397 nie jest przeznaczony do prac wysokościowych. Standardowy kask przemysłowy nie przechodzi takich samych testów bocznych i może nie mieć systemu retencji wymaganego podczas pracy na wysokości.
Wybór pomiędzy kaskiem wentylowanym a modelem ze szczelną skorupą zależy przede wszystkim od warunków panujących na stanowisku pracy.
Przed zakupem dobrze jest sprawdzić nie tylko temperaturę na stanowisku, ale też ryzyko kontaktu z cieczami, pyłem i substancjami niebezpiecznymi. Sam komfort termiczny nie powinien decydować o wyborze.
Sposób regulacji wpływa na dopasowanie kasku do głowy, a tym samym na wygodę i poziom ochrony podczas pracy.
Zapięcie taśmowe ma prostą konstrukcję, jest niezawodne i zwykle tańsze. Zmiana rozmiaru wymaga jednak zdjęcia kasku i użycia obu rąk, co może być uciążliwe przy częstym zakładaniu oraz zdejmowaniu ochrony głowy.
Pokrętło regulacyjne, nazywane także systemem ratchet, pozwala szybko dopasować obwód kasku jedną ręką. Takie rozwiązanie jest wygodne dla osób noszących kask przez wiele godzin oraz w miejscach, w których konieczne jest częste korygowanie ustawienia więźby.
Precyzyjnie dopasowany kask lepiej trzyma się głowy, nie przesuwa się podczas ruchu i powoduje mniejszy dyskomfort pod koniec zmiany.
Oznaczenia na kasku informują, przed jakimi zagrożeniami chroni dany model i w jakich warunkach może być używany. Sama informacja o spełnianiu normy podstawowej nie zawsze wystarcza. Równie ważne są symbole dotyczące temperatury, odporności elektrycznej, odkształcenia bocznego czy kontaktu ze stopionym metalem.
Norma EN 397 dotyczy przemysłowych kasków ochronnych stosowanych między innymi w budownictwie, produkcji i pracach technicznych. Określa minimalne wymagania związane z ochroną głowy przed spadającymi przedmiotami.
Obok oznaczenia normy mogą pojawić się dodatkowe symbole:
Każde oznaczenie odnosi się do konkretnego zakresu ochrony. Brak symbolu oznacza, że nie należy zakładać odporności kasku na dane zagrożenie.
Kaski zgodne z normą EN 12492 są projektowane z myślą o wspinaczce i pracach wykonywanych na wysokości. W porównaniu z kaskami zgodnymi z EN 397 są testowane również pod kątem odporności na uderzenia boczne.
Ma to znaczenie podczas pracy na rusztowaniach, dachach, masztach oraz przy wykonywaniu zadań z zakresu alpinistyki przemysłowej. W takich warunkach kask powinien chronić głowę także wtedy, gdy uderzenie nie następuje bezpośrednio z góry.
Każdy kask ochronny dopuszczony do sprzedaży na rynku europejskim powinien mieć znak CE. Oznaczenie potwierdza zgodność produktu z wymaganiami obowiązującymi dla danego środka ochrony indywidualnej.
Obok znaku CE może znajdować się czterocyfrowy numer jednostki notyfikowanej uczestniczącej w procesie oceny zgodności. Numer pozwala zidentyfikować instytucję odpowiedzialną za kontrolę produktu.
Data produkcji znajduje się najczęściej po wewnętrznej stronie skorupy lub na jednym z elementów więźby. Może być zapisana jako miesiąc i rok albo kwartał i rok. Przykładowe oznaczenie 3/2021 może wskazywać trzeci kwartał 2021 roku.
Producenci zazwyczaj zalecają wymianę kasku po upływie od 3 do 5 lat od daty produkcji. Dokładny okres użytkowania należy zawsze sprawdzić w instrukcji konkretnego modelu.
Tworzywa sztuczne starzeją się pod wpływem promieniowania UV, wilgoci, wysokiej i niskiej temperatury oraz kontaktu z niektórymi substancjami. Proces ten nie zawsze pozostawia widoczne ślady. Kask może wyglądać dobrze, a mimo to mieć słabsze właściwości ochronne.
Kask należy wymienić także po silnym uderzeniu, nawet gdy na skorupie nie widać pęknięcia ani odkształcenia.
Na kasku lub jego etykiecie znajduje się zakres regulacji, na przykład 52-62 cm. Wartość ta określa obwód głowy, do którego można dopasować więźbę.
Zbyt luźny kask może przesuwać się i zsunąć w chwili uderzenia. Zbyt ciasny powoduje ucisk, ból głowy i zniechęca do prawidłowego noszenia. Przy zamówieniach dla większej grupy pracowników trzeba uwzględnić różne obwody głowy, zamiast zakładać, że jeden model będzie pasował każdemu.
Dobrze dobrany kask ochronny powinien odpowiadać rzeczywistym zagrożeniom na stanowisku pracy. Liczy się norma, konstrukcja, dopasowanie oraz stan techniczny. Kolor czy wygląd mogą być ważne z punktu widzenia organizacji pracy, ale nie zastąpią parametrów ochronnych.